Ms Purple .... Vol (1)

ညက တစ္ညလံုးမအိပ္ရေသးသျဖင့္ အရမ္းပင္ပန္းေနသည္။ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၉း၀၀ ထိုးေနျပီ။

လုပ္လက္စအလုပ္ေတြ လက္စသိမ္းရင္း၊ fridge ဆီသြားကာ ႏြားႏို.ပုလင္းကို အဖံုးဖြင့္ျပီး ေသာက္လိုက္သည္။ အားနည္းနည္းျပည့္သလိုခံစားရျပီး၊ အိပ္ဖို. စဥ္းစားလိုက္သည္။

နာရီကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ကာ ႏွိဳးစက္ကို ညေန၃း၀၀ ခ်ိန္လိုက္သည္။

၃း၀၀နာရီ ထႏိုင္မွ ၃း၃၀ အိမ္ကထြက္ျပီး၊ ညေန၄နာရီ အစည္းအေ၀းမွီမည္ျဖစ္သည္။ ခုတေလာ ကားလမ္းေတြ အရမ္းပိတ္ထားသတိထားမိေသာေၾကာင့္ အစည္းအေ၀းခ်ိန္မတိုင္မွီ တစ္နာရီေစာထရန္ ၾကံမိျခင္းျဖစ္သည္။

ကိုယ္ပိုင္ကားရွိတာ ကားပိတ္ခ်ိန္နဲ့ ကားပါကင္ထိုးဖို. ေနရာရွာရခ်ိန္မ်ားတြင္ ေတာ္ေတာ္ကသီလင္တႏိုင္လွသည္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ကားမထားခ်င္ေသာ္လဲ အလုပ္လိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ သံုးေနရသည္သာျဖစ္သည္။

“၀ါး…” အိပ္ရာထဲမွာ အားရပါးရ ပ်င္းေၾကာဆန္.ရင္း စအိပ္ဖို.ၾကိဳးစားလိုက္သည္။

၁မိနစ္

၂မိနစ္

၃မိနစ္

“I feel so cool cool cool……  x x x …..x x x…..rock in like this…..”

အိပ္ေပ်ာ္လု ေပ်ာ္ခင္အခ်ိန္မွာ ဆူညံစြာ နားထဲ၀င္လာေသာ သီခ်င္းသံနဲ့အတူ ၀ုန္း၀ုန္းဒိုင္းဒိုင္း ခုန္ေပါက္သံေတြ….. အား….. ဘယ္လို အိပ္ရမွာပါလိမ့္

 “What the hell is it? Shit” ခပ္က်ိတ္က်ိတ္ ေရရြတ္လိုက္မိသည္။

ဟုတ္တယ္ေလ…. ဒီလိုအသံေတြၾကားမွာ ဘယ္လိုအိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္မွာလဲ…

လူကလဲ အရမ္းျပိဳင္းေနျပီ…. ေခါင္းေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ကိုက္ေနျပီ….. ေဘးအခန္းက သီခ်င္းသံကလဲ ပိုပိုဆူညံလာသည္။

အိပ္ရာေဘးက ဖုန္းကို ယူလိုက္ျပီး Housing Security နံပါတ္ကို ျမန္ျမန္ႏွိပ္လိုက္သည္။

“Good Morning, Housing Security. May I help you?”

“Hi, I’m from Room 19. Can you please tell to Room 18 to lower the music volume? Because of I was really sick & sleeping. Their music and noise are really disturbing me. Thanks for your kindness”

ေနမေကာင္းဘူးဟုပါ ပိုပိုသာသာေလး ညာေျပာလိုက္သည္။ အဲလိုမွ မဟုတ္ရင္လဲ မနက္ ၉း၀၀ မွာ အိပ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကို ဘယ္သူမွ ကူညီခ်င္မွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာသည္ေလ။

သီခ်င္းသံေတြက ဆူညံေနတုန္းပါဘဲ။

၁မိနစ္

၂မိနစ္

၃မိနစ္

ဘဲလ္တီးသံၾကားရသည္။

စကားေျပာသံအခ်ိဳ.။

သီခ်င္းသံရပ္သြားျပီ။

ကခုန္တာေတြ ျငိမ္သြားသည္။

စကားေတြ ေျပာေနၾကတုန္းဘဲ…..

အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ ဘာကိုမွ မသိႏိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။

တီ တီ တီ တီ…… တီ တီ တီ……

မ်က္လံုးမဖြင့္ဘဲ ႏွိဳးစက္ကို ပိတ္ဖို. ၾကိဳးစာသည္။ STOP….. ဒါေပမယ့္

တီတီတီတီ….

ႏွိဳးစက္ကို ထပ္ပိတ္တယ္…. အသံက ျမည္ေနတုန္းဘဲ… ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည့္ေတာ့မွ…. ဒါႏွိဳးစက္အသံမဟုတ္မွန္းေသခ်ာသြားသည္….. လူေခၚဘဲလ္ကို တစံုတေယာက္ႏွိပ္ေနသည္ဘဲ….

“Haaaaa….SHIT!”….. စိတ္လိုလက္ရ ေကာက္ဆဲပလိုက္မိသည္…

ဟုတ္တယ္ေလ…. မအိပ္ခင္ကလဲ တမ်ိဳး၊ အခု အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့လဲ အေႏွာင့္အယွက္ ေနာက္တမ်ိဳး.. မထခ်င္သျဖင့္ ေပကပ္ျပီး အိပ္ေနသည္။ မရ…..

ဘဲလ္တီးရံုတင္မက တံခါးကိုပါ တဒုန္းဒုန္းထုေနျပီ….

ဒုန္း…ဒုန္း….ဒုန္း…..

တီ တီ တီ….

ဒီေလာက္ေတာင္ အသဲအသန္ေခၚတာ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္….ရုတ္တရက္ စဥ္းစားမိသည္….

ဟာ…..မီးေတြဘာေတြမ်ား ေလာင္ေနသလားမသိ…..ထိုအေတြးေၾကာင့္ ရုတ္တရတ္ အိပ္ေနရာမွ တံခါးဆီသို. ထေျပးျဖစ္သည္။

Intercom ကိုေတာင္ ဖြင့္မေနေတ့ာဘဲ တံခါးကို ၀ုန္းခနဲ ဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။

အဲ……………..

ေကာင္မေလး ၂ေယာက္…..၁ေယာက္က ျဖဴျဖဴ ဆံပင္တိုတိုနဲ့….ေနာက္၁ေယာက္က ညိဳညိဳ ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ့…..

နဲနဲေတာ့ စိတ္တိုသြားသည္…သူတို.ကိုလဲ မသိဘဲနဲ့  ဘာလို. အိမ္တံခါးကို အဲေလာက္ေခါက္ေနပါလိမ့္….

အိမ္မွားတာဘဲ ေနမွာပါ…. ေခါင္းထဲမွာ မ်ိဳးစံုေတြးမိသည္။ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ထားရင္း ဘာမွ မေျပာဘဲ ခပ္တင္းတင္းၾကည့္ေနလိုက္သည္…. ဘာေလးေတြမွန္းလဲ မသိဘူး……..

သူတို.ကလဲ မေခဘူးဘဲ…. မာန္ခ်ီထားတဲ့ ရုပ္ကေလးေတြနဲ့…..

“Where is sick person?”  ရုတ္တရက္ အျဖဴမေလးက စေမးသည္။ (အသားျဖဴျဖဴေလးမို.လို.ပါ)

နဲနဲေၾကာင္သြားသည္။ ဘာေတြလာေမးေနပါလိမ့္ “Who is sick?” ခပ္တည္တည္ ျပန္ေမးလိုက္သည္။

“Are you this room owner?” အျဖဴမေလးက ဆက္ေမးသည္။

“Yes. This is my room. I stayed alone. Nobody sick here. I’m super healthy. What’s up! Are you Nurse?” ခပ္တည္တည္နဲ့ ဘုေတာလိုက္သည္။ သူနာျပဳရုပ္ေတြ မဟုတ္မွန္းေတာ့ သိသားဘဲ။

ေကာင္မေလးလဲ ေတာ္ေတာ္တင္းသြားပံုရသည္။ ဒါေပမယ့္ စြာေတာ့ အစြာသား….. “You are such a liar. You tell to security that you are sick and almost die. Thus why we come and check you.”

ေၾသာ္…..ခုမွ သတိရသြားသည္။ မအိပ္ခင္က Security ကို ညာေျပာခဲ့သည္ဘဲ။ ဟူး…..ညာတာေပၚသြားျပီ။ I’m super healthy လို. ေျပာခဲ့ဲျပီးျပီေလ….

ဒါေပမယ့္ ဟန္ကုိယ့္ဖို.ဘဲေလ… “Yes. I’m not sick. But you guys are really noisy. I lie. So what? What you wanna do?” ခပ္တည္တည္နဲ့ ေဟာက္ပလိုက္တယ္။

ဆက္ရန္...............